Een eikel!

Net als je denkt dat je alles voor elkaar hebt en alles goed geregeld hebt (je huis in nederland wordt voor een groot gedeelte betaald door de huurder, je trouwe vriend is eindelijk overgevlogen om je gezelschap te houden, je examens denk je redelijk gemaakt te hebben, de voorbereidingen voor de stichting verlopen voorspoedig en je vriendin krijgt een geweldige baan aangeboden) ..... heb je een eikel van een huurder die zijn huur niet betaald, het huis verlaten heeft en op alle mogelijk manieren contact vermijd.

Het ziet er dus naar uit dat ik in de komende maanden terug kom naar nederland om te werken om mijn bankrekening weer op te schroeven, het uitzettingsproces van de huurder regel en nieuwe huurders moet zoeken voor mijn huisje. Flink balen allemaal dus, het voelt of ik weer van voor af aan kan beginnen!. Maar dit keer zonder mijn trouwe maatje aan mijn zijde!

Nou zet de koffie maar alvast klaar want ik kom het binnenkort opdrinken!! 

OBY

Na al weer twee maanden hier in Medellin te zijn was het dan toch zo ver. Eindelijk mocht Oby vliegen. Na het plannen van zijn reis ruim 2 maanden geleden de laatste details doorgenomen met het bedrijf dat zijn vlucht, papieren, inentingen, certificaten en dergelijke zou verzorgen was het eind mei dan eindeljik zover.

Voor mijn ouders een moeilijke tijd want of je nu een dierenvriend bent of niet, wel of niet van honden houdt, als je oby eenmaal een aantal dagen/ weken, en in het geval van mijn ouders ongeveer een jaar lang onder je hoede hebt ga je er toch aan wennen, en oby is natuurlijk de liefste, aardigste, grappigste en best opgevoede hond die er is, en dus was het erg moeilijk deze week voor ze.

Aan de andere kant (van de wereld) werd hij door mij en Claudia en tamara al met smart verwacht. De dag voor vertrek werd ik gebeld dat zijn vlucht vertraagd was. Hij zou nu om 17.00uur aankomen ipv 1300uur. Geen probleem. De dag van aankomst werd ik wederom gebeld hij komt om 20.00uur aan ipv 1700uur. Ok verder geen problemen om hem mee te nemen? Nee hoor copietje van je paspoort meenemen en geld overmaken op onze  rekening en alles komt goed!

Om 19.30uur waren we op het vliegveld om oby met open armen te ontvangen! We kregen de papieren in onze handen en er werd gezegt dat we langs de douane moesten en langs een andere organisatie die het vervoer van dieren controleert in colombia. Oh maar mij werd verteld dat ik dit na ontvangst ook kan doen? Nee meneer dit moet gebeuren voordat je uw hond in ontvangst kan nemen. Ja maar het is 20.00uur? Zijn de kantoren nog wel open. Maar natuurlijk meneer geen probleem.

Na ons uitgelegt te hebben waar we moesten wezen, nog met goede moed naar het kantoor van de douane. Daar werden we ontvangen door een meneer die ons wist te vertellen dat degene die de dieren inchecht er op dit moment niet is en dat we morgen ochtend terug kunnen komen! WAT!!!!! Dat dacht ik dus niet. Helaas dachten hun dus van wel en na ruim een uur geluld te hebben als brugman, alles aangeboden te hebben van paspoorten, rijbewijzen en de inhoud van mijn portomonai werd mij nogmaals verteld dat het niet mogelijk was om het document te krijgen wat ik nodig had om oby deze avond nog mee te nemen. Toch maar proberen om bij de ICA (de instantie die de import van dieren regelt) wel de documenten te verkrijgen die ik nodig had. Daar hadden we gelukkig meer succes maar het was niet genoeg om oby die zelfde avond nog mee te nemen.

Terug naar de airline die oby vervoert had, daar ons beklag gedaan dat doordat de vlucht te laat was de kantoren dicht waren en oby dus niet mee kan met ons. wederom alles aangeboden wat ik bij me had maar ik kreeg het niet voor elkaar om hem mee te krijgen, wel mocht ik in de loods even met hem wandelen, hem te eten en drinken gegeven, maar meer zat er helaas niet in. Ondertussen was het al middernacht geworden en zijn we teruggegaan naar ons verblijf in Bogota om de volgende ochtend om 6uur 's morgens terug te gaan om het begeerde document alsnog op te halen. Uiteindelijk om 9.00 's morgens was alles geregeld en kon oby met ons mee!!!

Wat een gedoe!!! Gelukkig was oby zeer blij om me weer te zien en een auto reis van meer dan 12 uur terug naar Medellin maakte voor hem gelukkig ook weer veel goed. Hij was gelijk als vanouds druk naar van alles en nog wat aan het blaffen en doen en was uiteindelijk zo moe dat hij er bij is gaan zitten! Voor degene die oby een beetje kennen, die weten dat dit echt NOOIT voorkomt. Zeer moe maar tevreden en voldoen zijn we allemaal lekker gaan slapen.

Autootje!!

Van de week een autootje gekocht!! We hadden onze zinnen een tijdje gezet op een chevrolet swift, maar de dag voordat we deze daadwerkelijk gingen kopen kwamen we een andere auto tegen. Een mazda 323, ook een '94 model. Na al het papierwerk geregeld te hebben (3 dagen verder) hadden we zaterdag ochtend alles rond!

Tot nu toe valt het niet tegen om zelf in Medellin rond te rijden. Toch nog goed opgelet en onthouden hoe de taxis, metro en bussen hier rijden, het duurt misschien allemaal wat langer en  nemen we wat omwegen maar tot nu toe kom ik redelijk snel waar ik moet zijn! Behalve vandaag dan.

Vandaag (zondag) waren we van plan om naar Santafé de antioquia te gaan, een klein dorpje ongeveer een uurtje of anderhalf buiten Medellin. Omdat we nog geen kaart hadden eerst maar even op google gekeken hoe we ongeveer moesten  rijden. Het eerste gedeelte ging prima maar toen we op de autopiste waren hadden geen van tweeen de afslag gezien. Wel veel andere borden maar niet relevant voor ons, dachten we tenminste.

na een 30 minuten noord gereden te hebben toch maar even gevraagd of we in ieder geval de goede kant op reden! Helaas niet dus. We moesten dus ongeveer weer een half uur terug rijden. Toen maar besloten om wat verder noord te gaan rijden en daar een dorpje op te zoeken en wat te lunchen.

De auto rijdt prima, viel me op dat hij maar vier versnellingen heeft, maar met de wegen hier in colombia kun je toch niet al te hard rijden dus die vijfde hebben we niet echt nodig.

Vandaag naar een dorpje Don Matias gereden (ongeveer 40km noord oost van Medellin) en daar heerlijk genoten van de lunch, het ligt flink hoog in de bergen en het uitzicht was geweldig. Helaas werd het na de lunch wat bewolkter en werd het wat kouder en het uitzicht beperkt maar gelukkig hebben we heerlijk kunnen genieten.

Op het gemakje weer terug gereden en zonder problem thuisgekomen. Omdat er geen parkeerplaats vrij is onder het appartament hebben we gisteren gezocht naar een parkeergelegenheid in de buurt. Na een aantal rondjes gereden te hebben, hebben we er eentje gevonden op twee blokken van ons appartementje gelegen. Goed geregeld dus allemaal. Nu nog een kaart kopen om te zorgen dat we als we over 2 weken oby op gaan halen in Bogota niet meer verdwalen!

Terug in Medellin

Ondertussen al weer 2.5 week in medellin en flink wat gedaan. Vorige week zijn Claudia, Tamara en ik verhuisd naar ons nieuwe appartament in Miraflores, een wijk op een van de heuvels van Medellin. Niet meer zo in het centrum. Het is een rustige wijk en een rustig en niet al te groot appartamenten complex. We zitten vlakbij de school van Tamara en het werk van Claudia.

De eerste week druk op zoek gegaan naar een geschikte plek en alle papierwerkzaamheden geregeld. Vorige week alles schoongemaakt en de spullen overgebracht. Alles heeft zijn plaatsje gekregen en alles is geinstalleerd, tv, telefoon en EEN WARME DOUCHE!!! Beetje luxe mag wel vond ik zo!! Alleen hebben we nog geen gas, dus we koken op dit moment nog elektrisch, niet ideaal maar hopelijk is  dit snel opgelost.

Deze week heb ik me ingeschreven voor de TKT (Teaching Knowledge Test) om meer en betere kansen te hebben op werk als leraar engelse les. Mijn CV in het spaans vertaald en gisteren mijn eerste copie afgegeven. Afwachten...........

Het is goed weer terug te zijn in medellin. Gelijk weer heerlijk weer, maar 's avonds wat meer regen deze maanden, maar gelukkig alleen 's avonds dus we hebben er niet zo heel veel last van. We zitten wat hoger op dit moment dus we hebben ook wat meer wind, wat erg prettig is want nu kan ik slapen zonder  's morgens in een zwembad wakker te worden. Erg prettig!!

Tot zo ver de update, ik zal binnenkort wat foto's op de site zetten van ons nieuwe appartamenten complex, huis en de omgeving!

Hasta luego! 

6 weken nederland

Alweer 6 weken in nederland. Det tijd kan ook hier erg snel gaan is gebleken. Erg druk geweest met werken tot nu toe. Zowel voor inzetbaar als voor de stichting. Helaas nu wat minder werk voor inzetbaar dus minder inkomsten en das jammer want kan het goed gebruiken straks. Maar goed ik hoef me niet te vervelen en kan genoeg werk doen voor de stichting. De meeste zaken die ik wilde regelen worden de komende week afgehandeld dus ik kan terug kijken op een productieve tijd hier in nederland. 

Maar om eerlijk te zijn heb ik toch wel weer zin om naar colombia te gaan! Zon, 25 graden mmmm de keuze is snel gemaakt denk ik zo haha. Dat en nog meer om weer aan de slag te gaan met de kids aldaar. Nog 23 dagen, niet dat ik aan het aftellen ben ofzo, dus nog even aan de slag hier in nederland en proberen zo veel mogelijk mensen nog even te zien voor dat het zo ver is.

Nederland

Met mixed emotions zoals ze zeggen kijk in uit naar mijn bezoek aan Nederland. Het is fijn om iedereen weer te zien, familie, vrienden en natuurlijk oby. Aan de andere kant is het lastig om juist nu te vertekken uit Colombia omdat juist nu alles geregeld is en de Stichting een feit is. Een van de doelen die ik me voor had genomen. Ik realiseer me dat het voor de stichting nodig is om terug te keren naar nederland om het e.e.a. te regelen maar het kost toch wel moeite om te vertrekken. Ik heb het echt ontzettend naar mijn zin hier.

Ik hoop daarom ook aan de ene kant dat de zaken die ik in nederland moet regelen voor de stichting, zoals onder andere de financien, voorspoedig zullen gaan zodat ik snel weer terug kan keren. Aan de andere kant weet ik ook dat op het moment dat ik weer terug ben in Colombia de familie en vrienden toch ook wel mis.  Gelukkig neem ik oby deze keer mee naar colombia en wordt er een groot gat die ik al die maanden toch wel had enigzins gevuld. Mijn maatje is eindelijk weer bij mij. Het wasmet tijden erg lastig zonder hem de dagen door te komen als het even tegen zat. Lekker stukje wandelen is niet alleen noddzakelijk voor oby maar ook nog eens therapeutisch voor mij. We zullen hier in Colombia de wandeltijden wat aan moeten passen maar zie er nu al naar uit om straks met hem aan de wandel te gaan.

Maar zoals gezegt eerst nog even naar nederland toe om wat bij te verdienen zodat ik het huis kan blijven betalen zolang het niet verkocht is, familie en vrienden bezoeken en daarnaast uiteraard de nodige zaken regelen.

Ik zie er daarom naar uit om iedereen weer te zien en ik hoop dat we in de komende maanden dat ik weer in nederland ben elkaar veel kunnen zien.

Tot straks

Danny

Kerst

Zijn in Nederland net de surprices uitgepakt en de gedichten voorgelezen en bereid men zich nu voor op de kerst. Hier in Colombia en met name in Medellin zijn ze al een tijdje bezig met de voorbereidingen. Een tijdje.......... sinds half Oktober!!!! Niet te geloven hoeveel werk ze er hier van maken. Ik wist dat kerst hier een groot feest was maar dat ze maanden van te voren al beginnen met de stad en parken te versieren wist ik niet. Beetje bij beetje zie je de versieringen in verschillende straten en wijken te voorschijn komen.

Afgelopen  dinsdag gingen de lichten officieel aan en het leek wel of heel medellin uitgelopen was om ditte bekijken. Het was ontzettend druk en iedereen was in goede doen.

Samen met Claudia ben ik naar een park geweest om daar de verlichting te bewonderen en van het uitzicht te genieten boven aan de berg. Tijdens onze wandeling naar boven kwamen we een paar kinderen van de straat tegen die ons als grap net deden of ze ons wilden beroven. Gelukkig had ik op tijd in de gaten dat het een grap was!!

Toen we vroegen wat de kids daar deden zeiden ze dat ze aan het werk waren!! Ik moest een beetje lachten toen ik dat hoorde... maar goed, ze waarschuwden ons dat er veel kinderen waren die mensen aan het beroven waren dus dat we maar uit moesten kijken!. We zijn doorgelopen en boven op de berg zijn we gaan zitten en hebben we van het uitzicht genoten.

De rest van de maand is het feest feest en nog eens feest hier in medellin, maar naar het schijnt is het alleen maar drinken drinken en af en toe ook nog wat eten. Niet echt mijn favourite bezigheid dus, maar goed ben de cultuur aan het leren hier dus zal me er bij neer moeten leggen.

Moordaanslagen

Van de week las ik in de krant dat het aantal moordaanslagen in Medellín gestegen was vergeleken met vorige maand. In totaal waren er alleen in Medellín 262 moordaanslagen. Ik weet natuurlijk wel dat hier in Colombia en ook in Medellín zulke dingen gebeuren maar toch was het wel even schrikken. Zo een hoog cijfer had ik niet verwacht. Ik merk er in het gewone dagelijkse leven ook niet zo heel veel van, ik  sta vroeg op om naar mijn werk te gaan en kom laat thuis. Werk nog wat op de computer of probeer op tijd te gaan slapen.

 

Sinds ik verhuisd ben zit ik een stuk verder van het centrum van de stad vandaan en vrij hoog in de bergen. Ik hoor ’s avonds wel eens iets wat op geweerschoten lijkt maar stond er tot nu toe niet echt bij stil. Het schijnt dat de paramilitairen nog vrij actief zijn hier in de bergen. Ook dit was niet echt nieuw maar wederom dacht ik dat het voornamelijk in de bush voorkwam, zoals in de bush waar ik het weekend geweest ben. Het viel me daar op dat er veel militairen waren voor zo een klein dorp. Er werd mij verteld dat de guerrilla vrij actief is in de bergen daar, vandaar dat er zoveel militairen waren.

 

Naar het schijnt zijn er ook veel bendes hier in Medellín die met elkaar op de vuist gaan of in dit geval elkaar neerschieten. De wijk waar ik nu verblijf staat erom bekend nogal wat moordaanslagen te hebben. Gelukkig stopt de bus hier op de hoek en hoef ik maar 2 minuten naar beneden te lopen wat tot nu toe een rustig straatje lijkt. Ik trek ook altijd mijn jasje van het werk aan als ik terug ga met de bus. Mijn jasje van het werk is hier bekend bij de mensen en ze weten dan gelijk dat ik met de kinderen aan het werk ben. Gelukkig wordt er goed over deze mensen gedacht hier en worden ze over het algemeen met rust gelaten. Door de weeks gebeurd er niet zo veel maar zorg er altijd wel voor dat ik op tijd terug ben als dit mogelijk is. Ben ik laat thuis door het werk dan neem ik de laatste metro en vanaf de halte de taxi terug naar mijn bedje. Toch maar het zekere voor het onzeker nemen!

Volgende pagina »